Een kloddertje roze hier…

Je houdt ervan of niet… En dan zijn er ook nog eens heel veel verschillende tinten. Barbie roze, fuchsia roze, licht roze, zuurstok roze en ook oud roze. Niet licht roze, maar een beetje vergrijsd.

Met een meiden huishouden ontkomen we niet aan de kleur roze in huis. Al let ik er wel een beetje op dat het niet een grote poppenkast wordt. Moet er niet aan denken dat het eruit ziet alsof we in een soort suikerspinnenwereld leven. Een soort troetelbeertjes en my little pony die op de thee gaan bij Barbie. Dat zou ik Edu ook niet aan willen doen haha. Het is voor hem soms al zwaar genoeg met al die meiden om hem heen 😉

Oud roze

Zelfs een kleur die in mijn kledingkast voor komt. Niet veel, maar toch hangen er een blouse, vest en een paar shirtjes in die kleur tussen al het zwart, wit en grijs.

In huis steekt zo af en toe wat roze de kop op. Of het nu een kussenhoesje is, kaarsen of zoals in dit geval een poster. Gaaf dat verweerde van die muur. Waar zou die muur staan? Wat voor gebouw is het? Staat het gebouw er nog? Zomaar wat vragen die dan door mijn hoofd gaan bij het zien van deze poster.

Zo is er in Zutphen, vlakbij de bioscoop waar we wel eens naartoe gaan, een pand met een grote metalen deur. De bioscoop zit op een industrieterrein. Je vindt er onder andere woonwinkels, maar ook dat ene pand met dé deur. Hij is oud roze, groot en er zit een soort patroon op. Elke keer wanneer ik hem zie denk ik weer ‘shit, mijn camera vergeten!’ Die wil ik zo graag een keer vastleggen. Geen idee wat er trouwens in dat pand zit, misschien  staat het wel leeg, maar die oud roze deur… te gek!

Hebben jullie kleur in huis? Kan het wat jullie betreft niet gek genoeg met kleur? Of juist totaal niet.

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht Oud roze verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.

Wat koop je voor een kersverse tiener? Een tiener met een duidelijk uitgesproken mening? Barbie roze is uit, zwart en grijs zijn cool en vooral geen kinderachtige dingen.

Ze mocht in ieder geval een reisje kiezen en of ze met papa of mama wilde gaan. Nu hadden we verwacht dat ze naar een grote stad wilde gaan om te shoppen. Dat was immers al eens voorbij gekomen. Maar nee, ze koos voor een nachtje kamperen met papa gevolgd door een gezellig potje vissen. ‘Want dat was zo lang geleden’ aldus Noor. We hebben naderhand zitten lachen met z’n tweeën. Af en toe klinkt ze als een oud wijf, dat bedoelen we niet gemeen hoor. Maar ze kan soms kletsen alsof ze al 80 jaar op deze aardkloot rond loopt. Zo wijs. Te wijs, denk ik is soms. Maar hé… liever zo dan een zwijgzaam typje.

Maar goed, want wil ze voor cadeau? Ze vroeg aan de familie geld, want ze wilde sparen voor een binnenhok voor haar konijn Muis. En van haar opa en oma’s wilde ze graag Lego en/ of Playmobil.  Maar wat ze van ons wilde hebben, nee dat wist ze niet.

Ik opperde het idee om haar kamer te veranderen. Ook al zat het eraan te komen dat we groen licht zouden krijgen voor de financiering voor de verbouwing. Een kleine verandering, alleen de tapijttegels eruit, een lik verf op de underlayment vloer dier onder ligt en misschien nog een leuk nieuw kleed.

Ja… een kleine verandering. Hahaha. Wat ben ik toch een grapjas, alsof ik iets klein kan houden. Met het leeghalen van haar kamer zag ik haar bureautje, een oud tafeltje wat ik in onze oude woonplaats had gekocht. Leuk lichtblauw en een beetje verweerd. We hebben er nog aan gegeten toen al onze meubels in de opslag stonden voor de verhuizing. En hij heeft hier nog langs de kant van de weg gestaan met de eerste oogst uit de moestuin. Nu doet hij dus dienst als bureau. Maar hij moest een lik verf vond ik. Zo ook haar bed. Een marktplaatsvondst toen we hier naartoe verhuisden. Mooi grijs, maar kon ook wel een frisse jas gebruiken. Dus de vloer, haar bed en bureau moesten eraan geloven. Overigens had ik haar kast al onder handen genomen. Die deed een jasje uit. Hij ging van zacht roze naar hout.

Deze poster had ik al eens voorbij zien komen. Echt een post voor Noor. Ze weet al jaren wat ze wil worden. Eerst wilde ze een lieveheersbeestje worden, maar toen ze begreep dat wel eens heel lastig kon worden was het voor haar zo klaar als een klontje. Ze wil kapster worden. Het liefst met een eigen zaak. Zoals ze dat dan zegt. ‘Ik wil mijn eigen kapperszaak en dan ook waar je wat kan eten en drinken.’ Het liefst maakt ze er een verkapte friettent van, want naast het kapster worden is er nog een liefde. De liefde voor friet :D.

Maar goed, kapster dus. Ze weet het echt 100% zeker. Doet met liefde het haar van Eva. Of het nu voor een judowedstrijd is of gewoon voor de lol. Creëert de meest aparte kapsels bij zichzelf en baalt dat papa slechts sprietjes heeft (lees nagenoeg kaal dankzij de tondeuse). Het liefst neemt ze Sjef onder handen en ook haar konijn krijgt geregeld een lekker borstelbeurt en hupst soms rond met een haarspeldje.

Toen ze haar ‘nieuwe’ kamer voor het eerst zag en de poster ontdekte was ze door het dolle heen. Een schot in de roos. Noor blij, dus mama blij. Nu wordt er dus driftig geoefend om het kapsel van het meisje na te maken, benieuwd of… nee beter gezegd wanneer het haar lukt 🙂

Wisten jullie al gauw wat je wilde worden?

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht Een geknipt cadeau voor deze kamer verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.

Liefde is…

De liefde

In 2001 leerde ik mijn grote liefde kennen. We werkten allebei bij de Koninklijke Marechaussee. Edu kwam onze groep versterken. De vonk sloeg over, maar het was nog niet meteen vuurwerk. Hij had nog verkering. Voor mij een no go… Tot ik een half jaar later via via hoorde dat het uit was. Bange schijterd als ik was durfde ik niks. Maar een collega regelde zijn nummer voor me en hij zei me dat een smsje geen kwaad kon. Ik had even pauze, hoefde niet bij de poort te staan, dus ik kon even een sigaretje roken (ja toen rookte ik nog), mijn zenuwen proberen onder controle te krijgen en ik stuurde hem een sms. Of het hem leuk leek om een keer te gaan stappen. De rest is geschiedenis ♥

Trouwen

In juni zijn wij getrouwd, in 2008. Op vrijdag de 13e om precies te zijn. Degene die mij een beetje kennen, weten waarom we op een 13e zijn getrouwd. Al was het in eerste instantie helemaal niet de bedoeling dat we op een vrijdag de 13e zouden gaan trouwen. In 2006 vroeg Edu mijn ten huwelijk, bovenop de berg in Zwitserland, waar de as van zijn vader uitgestrooid is. We hadden het idee om een jaar later te gaan trouwen, op 9 augustus 2007 (leuk 9-8-7). Maar er kwam iets tussendoor, of beter gezegd iemand. Ik bleek zwanger van onze oudste, Noor. De uitgerekende datum lag ergens rond eind juli, begin augustus 2007. Dus we verschoven het een jaar. Ik zag mezelf niet met een dikke toeter bij de trouwambtenaar staan of met een pasgeboren baby.

Huwelijksreis

Vrijdag 13 juni 2008 was dé dag, Noor was bijna 1 en zij zou de dag daarna met ons mee gaan op huwelijksreis naar Schiermonnikoog. Daar waren we overigens nog nooit geweest, maar het leek ons leuk, vooral omdat we ons gupje bij ons hadden. Het was een heerlijke week, ik denk er nog steeds met veel plezier aan terug. Elk jaar roepen we weer dat we nu met z’n viertjes naar Schiermonnikoog moeten gaan. Om aan de meiden te laten zien waar we toen allemaal geweest waren. Maar het komt er niet van. Misschien word het nu eens hoog tijd om daad bij het woord te voegen. Het vervelende is alleen dat alles op de Wadden zo snel volgeboekt is, maar het komt goed 🙂

Nu ik deze blog zo schrijf, bedenk ik me dat er toch een 9-8-7 is. 2007 geboorte van Noor, 2008 ons huwelijk, 2009 geboorte van Eva. Dus niet zozeer in de oorspronkelijke trouwdatum, maar in de voor ons speciale jaren. Dat ga ik meteen aan Edu vertellen als hij straks thuis komt 😀 Wedden dat ‘ie zegt ‘O maar dat wist ik al lang.’ Wahaha.

Hebben jullie een grote liefde en hebben jullie een bijzondere/ speciale datum samen?

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht Liefde is… verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.