Liefde is…

De liefde

In 2001 leerde ik mijn grote liefde kennen. We werkten allebei bij de Koninklijke Marechaussee. Edu kwam onze groep versterken. De vonk sloeg over, maar het was nog niet meteen vuurwerk. Hij had nog verkering. Voor mij een no go… Tot ik een half jaar later via via hoorde dat het uit was. Bange schijterd als ik was durfde ik niks. Maar een collega regelde zijn nummer voor me en hij zei me dat een smsje geen kwaad kon. Ik had even pauze, hoefde niet bij de poort te staan, dus ik kon even een sigaretje roken (ja toen rookte ik nog), mijn zenuwen proberen onder controle te krijgen en ik stuurde hem een sms. Of het hem leuk leek om een keer te gaan stappen. De rest is geschiedenis ♥

Trouwen

In juni zijn wij getrouwd, in 2008. Op vrijdag de 13e om precies te zijn. Degene die mij een beetje kennen, weten waarom we op een 13e zijn getrouwd. Al was het in eerste instantie helemaal niet de bedoeling dat we op een vrijdag de 13e zouden gaan trouwen. In 2006 vroeg Edu mijn ten huwelijk, bovenop de berg in Zwitserland, waar de as van zijn vader uitgestrooid is. We hadden het idee om een jaar later te gaan trouwen, op 9 augustus 2007 (leuk 9-8-7). Maar er kwam iets tussendoor, of beter gezegd iemand. Ik bleek zwanger van onze oudste, Noor. De uitgerekende datum lag ergens rond eind juli, begin augustus 2007. Dus we verschoven het een jaar. Ik zag mezelf niet met een dikke toeter bij de trouwambtenaar staan of met een pasgeboren baby.

Huwelijksreis

Vrijdag 13 juni 2008 was dé dag, Noor was bijna 1 en zij zou de dag daarna met ons mee gaan op huwelijksreis naar Schiermonnikoog. Daar waren we overigens nog nooit geweest, maar het leek ons leuk, vooral omdat we ons gupje bij ons hadden. Het was een heerlijke week, ik denk er nog steeds met veel plezier aan terug. Elk jaar roepen we weer dat we nu met z’n viertjes naar Schiermonnikoog moeten gaan. Om aan de meiden te laten zien waar we toen allemaal geweest waren. Maar het komt er niet van. Misschien word het nu eens hoog tijd om daad bij het woord te voegen. Het vervelende is alleen dat alles op de Wadden zo snel volgeboekt is, maar het komt goed 🙂

Nu ik deze blog zo schrijf, bedenk ik me dat er toch een 9-8-7 is. 2007 geboorte van Noor, 2008 ons huwelijk, 2009 geboorte van Eva. Dus niet zozeer in de oorspronkelijke trouwdatum, maar in de voor ons speciale jaren. Dat ga ik meteen aan Edu vertellen als hij straks thuis komt 😀 Wedden dat ‘ie zegt ‘O maar dat wist ik al lang.’ Wahaha.

Hebben jullie een grote liefde en hebben jullie een bijzondere/ speciale datum samen?

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht Liefde is… verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.

Dagdromen.

Ik doe het misschien te weinig, maar Eva (onze jongste) is wereldkampioen dagdromen. Ze heeft het uitgevonden en 10 keer verbeterd hahaha. Haar juf van de vorige school noemde het anders, Eva is een vlindertje. Ze fladdert en dat is heerlijk om te zien. Waar andere kinderen druk zijn met hun werkjes en het luisteren, dwalen Eva’s gedachten af. Waarnaar? Goede vraag. Ze is binnen de kortste keren afgeleid. Of het nu iets is wat buiten gebeurd of juist iets in de klas wat haar aandacht trekt. Je hebt haar en je bent haar zo weer kwijt.

Naast dat het mooi is om te zien hoe ze kan dromen en mijmeren, is het ook ongelooflijk lastig. Op school gaat de aandacht meer naar de leukere dingen, het buitenspelen en tekenen. En ook thuis zorgt dat nog wel eens voor wat frustratie.

‘s Ochtends wanneer ik sta te jagen bij de achterdeur omdat we naar school moeten, staat Eva nog rustig te dansen terwijl haar tas nog ingepakt moet worden, haar jas nog aan de kapstok hangt en haar schoenen wachten op een paar voeten.

Soms ook lachwekkend hoor. Het drukt je weer met je neus op de feiten. Waarom die haast? Er is tijd zat, ik heb immers een hekel aan te laat komen en de tijd gaat al zo snel.

Dankzij Eva is er voor mij meer tijd om te dagdromen. Wat is er nu fijner dan even de boel de boel te laten, even naar buiten te turen. Ook fijn om dat na afloop van een les yoga te doen. We hebben dan altijd even een momentje voor onszelf voordat we onze matjes weer opruimen en verder gaan met de dagelijkse ‘sleur’. Een moment waar ik echt van kan genieten, even niks, even lekker afdwalen en een beetje dagdromen. Het zijn dan misschien maar een paar minuten, maar daarna kan ik de hele wereld weer aan.

Zelfs tijdens het schrijven van deze blog werd er even gedagdroomd (is dat een correct woord… of anders eentje voor scrabble). In de tuin zijn de vogels druk, overal zitten nestjes. Dus vaders en moeders van allerhande vogelsoorten vliegen af en aan. Zo’n mooi gezicht.

Ik kan eigenlijk wel zeggen dat deze blog mede dankzij ons dromertje tot stand is gekomen. De quote is haar op het lijf geschreven. Of zoals haar oude juf zei ‘Laat haar alsjeblieft zo lang mogelijk dat vlindertje zijn.’ En dat proberen we zeker.

Doen jullie dat nog, dagdromen?

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht Dagdromen, doen jullie dat? verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.

Quote poster

Daar zit ik dan… op vrijdagochtend aan de keukentafel met een wijntje. Nee, schrik niet, het gaat hartstikke goed met me en ik hoef me nog niet aan te melden voor een of andere meeting waarbij iedereen klapt wanneer ik me heb voorgesteld, ‘Hi ik ben Mirjam en…’ Mijn kop thee staat net buiten beeld op me te wachten.

Op vrijdagochtend ontbijten de meiden, hoe ongezellig, bij de buis. Lekker makkelijk, alvast een beetje om in de weekend stemming te komen. Gekke blikken toen ik een fles wijn uit de koelkast pakte in plaats van een pak yoghurt en de bak aardbeien. Ik ben de vreemde blikken overigens inmiddels gewend wanneer ik foto’s maak. Cirque du soleil is er af en toe niks bij hahaha. Of zijn ze het hier thuis inmiddels gewend en krijg ik daarom dé blik niet meer?

Maar goed…de reden dat ik met een wijntje op vrijdagochtend aan tafel zit is de nieuwe poster. We houden van koken, lekker maar ook gezond eten. Dus toen ik ging kijken welke poster ik voor deze blog in het zonnetje kon zetten, was mijn keuze snel gemaakt. Dit keer een mooie en toepasselijke quote.

Koken

Voorheen werkten we allebei buitenshuis. Mijn lief bij de Koninklijke Marechaussee (nog steeds) en ik bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Wie er als eerste thuis was kookte. Nu ik voor mezelf ben begonnen en veelal vanuit huis werk is het logisch(er) dat ik kook. Althans, doordeweeks mag ik m’n schort, oké een schort van m’n lief, omdoen en wat lekkers in elkaar flansen. In het weekend zijn de rollen omgedraaid. Al blijft het schort dan hangen 😀

Niks zo gezellig om erbij te gaan zitten in de keuken. Op mijn favoriete plekje, de klepbank. Niet altijd, ik drink niet zo veel (ben van mezelf al lollig genoeg), maar soms komt er een lekker wijntje of een apart biertje op tafel. Gezellig de week/ dag doornemen met een schuin oog in een tijdschrift. Ik had geen betere plek kunnen bedenken voor de quote dan boven de klepbank.

Nu de meiden groter worden wordt heeft dan steeds gezelliger, ze komen erbij zitten met een boek/ tekenspullen of helpen een handje mee met koken. Of zou het zijn dat ze dan lekker wat mee kunnen pikken van het avondeten wat voorbereid wordt? 😉 Niks lekkerder dan een beetje snoepen van de snijplank, toch?

Vanavond overigens geen verantwoorde maaltijd of uitgebreide kooksessie, maar lekker de frituurpan aan slingeren. Dan blijven we niet gezellig in de keuken zitten, maar schuiven lekker aan bij de salontafel op de grond. Even lekker de boel de boel en geen poespas. Lang leve vrijdag frietdag! Al is het later wanneer jullie dit lezen.

Hebben jullie een vast ritueel voor wat betreft het koken? Ook gezellig met z’n tweetjes en wat lekkers erbij?

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht Quote poster verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.