Na de donkere dagen verlangen we weer naar licht.

Nu ben ik sowieso wel iemand die van licht houdt. Hoe meer licht hoe beter. Grappig dat je daar met het ouder worden meer en meer achter komt. Zo had ik een leidinggevende die een gruwelijke hekel had aan de donkere dagen, hij wist van zichzelf dat hij daar niet goed tegen kon. Hij was dan ook steevast vrij of soms zelfs ziek.

Nu met de boerderij en alle verbouwingsperikelen ben ik natuurlijk volop bezig met hoe alles eruit gaat zien. Edu wordt onderhand gek van mijn ‘ik wil het licht, lichter lichtst’… Maar ik kan er niks aan doen. Ja, ik weet dat ik dan gek word van elk stofje, haartje en vuiltje. Maar ik wil het licht houden in huis. En met een donkere vloer zie ik ook alles. Ben nu eenmaal erg neurotisch als het om het huishouden gaat. Als we het nu dan toch naar onze wens gaan maken, dan graag licht.

De keuken is nu nog retro, jaren 80 hout, 50 tinten bruin. Termen die ik vaker aanhaal in blogs/ posts. Hij is niet klein en ook niet groot. Degelijk gebouwd, al begint hij nu langzamerhand tekenen van aftakeling te vertonen. Heb je ineens een frontje van de la in je handen. Verder doet hij het, koken we er nog bijna elke avond een maal voor ons viertjes en kunnen de bouwvakkers hier opwarmen en een bakkie troost drinken.

Toog

De keuken was vroeger het gedeelte van de stal waar de paarden stonden, de oude toog waar de staldeuren zaten is dichtgemetseld. En dat hebben ze niet mooi gedaan. Er is niet gekeken naar de kleur en het formaat van de bestaande bakstenen. En toen ze bedacht hadden dat er twee standaard achterdeuren in geplaatst zouden worden, hebben ze niet goed gekeken of dat deze wel goed in de toog zouden passen. Gevolg: een lelijke muur en een stuk van de toog is weg geslepen.

Straks zullen de lelijke bakstenen verdwijnen, de toog zal hersteld worden met originele bakstenen die elders uit de muur komen en er komt een grote pui in. De keuken zal ook drastisch veranderen. De muur tussen de woonkamer en keuken zal een meter de woonkamer in geplaatst worden en de muur naar de hal en de muur van de hal naar de deel zullen verdwijnen. Een grote ruimte zal er ontstaan met (je raadt het vast) licht, heel veel licht.

Bij deze poster moest ik een beetje denken aan het plaatje wat straks zal ontstaan. Ik kan haast niet wachten tot dat moment. Heb al heel wat juich momentjes gehad met de verbouwing, zoals het dak wat dicht kon, de dakkapel (die ook voor een bult licht zorgt) die geplaatst werd en zo zullen er nog heel veel meer volgen. De keuken, met de open toog zal er zeer zeker ook eentje van zijn.

Hebben jullie ook een voorkeur voor licht, of juist niet?

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht Licht – Let the light in poster verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.

Een kloddertje roze hier…

Je houdt ervan of niet… En dan zijn er ook nog eens heel veel verschillende tinten. Barbie roze, fuchsia roze, licht roze, zuurstok roze en ook oud roze. Niet licht roze, maar een beetje vergrijsd.

Met een meiden huishouden ontkomen we niet aan de kleur roze in huis. Al let ik er wel een beetje op dat het niet een grote poppenkast wordt. Moet er niet aan denken dat het eruit ziet alsof we in een soort suikerspinnenwereld leven. Een soort troetelbeertjes en my little pony die op de thee gaan bij Barbie. Dat zou ik Edu ook niet aan willen doen haha. Het is voor hem soms al zwaar genoeg met al die meiden om hem heen 😉

Oud roze

Zelfs een kleur die in mijn kledingkast voor komt. Niet veel, maar toch hangen er een blouse, vest en een paar shirtjes in die kleur tussen al het zwart, wit en grijs.

In huis steekt zo af en toe wat roze de kop op. Of het nu een kussenhoesje is, kaarsen of zoals in dit geval een poster. Gaaf dat verweerde van die muur. Waar zou die muur staan? Wat voor gebouw is het? Staat het gebouw er nog? Zomaar wat vragen die dan door mijn hoofd gaan bij het zien van deze poster.

Zo is er in Zutphen, vlakbij de bioscoop waar we wel eens naartoe gaan, een pand met een grote metalen deur. De bioscoop zit op een industrieterrein. Je vindt er onder andere woonwinkels, maar ook dat ene pand met dé deur. Hij is oud roze, groot en er zit een soort patroon op. Elke keer wanneer ik hem zie denk ik weer ‘shit, mijn camera vergeten!’ Die wil ik zo graag een keer vastleggen. Geen idee wat er trouwens in dat pand zit, misschien  staat het wel leeg, maar die oud roze deur… te gek!

Hebben jullie kleur in huis? Kan het wat jullie betreft niet gek genoeg met kleur? Of juist totaal niet.

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht Oud roze verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.

Liefde is…

De liefde

In 2001 leerde ik mijn grote liefde kennen. We werkten allebei bij de Koninklijke Marechaussee. Edu kwam onze groep versterken. De vonk sloeg over, maar het was nog niet meteen vuurwerk. Hij had nog verkering. Voor mij een no go… Tot ik een half jaar later via via hoorde dat het uit was. Bange schijterd als ik was durfde ik niks. Maar een collega regelde zijn nummer voor me en hij zei me dat een smsje geen kwaad kon. Ik had even pauze, hoefde niet bij de poort te staan, dus ik kon even een sigaretje roken (ja toen rookte ik nog), mijn zenuwen proberen onder controle te krijgen en ik stuurde hem een sms. Of het hem leuk leek om een keer te gaan stappen. De rest is geschiedenis ♥

Trouwen

In juni zijn wij getrouwd, in 2008. Op vrijdag de 13e om precies te zijn. Degene die mij een beetje kennen, weten waarom we op een 13e zijn getrouwd. Al was het in eerste instantie helemaal niet de bedoeling dat we op een vrijdag de 13e zouden gaan trouwen. In 2006 vroeg Edu mijn ten huwelijk, bovenop de berg in Zwitserland, waar de as van zijn vader uitgestrooid is. We hadden het idee om een jaar later te gaan trouwen, op 9 augustus 2007 (leuk 9-8-7). Maar er kwam iets tussendoor, of beter gezegd iemand. Ik bleek zwanger van onze oudste, Noor. De uitgerekende datum lag ergens rond eind juli, begin augustus 2007. Dus we verschoven het een jaar. Ik zag mezelf niet met een dikke toeter bij de trouwambtenaar staan of met een pasgeboren baby.

Huwelijksreis

Vrijdag 13 juni 2008 was dé dag, Noor was bijna 1 en zij zou de dag daarna met ons mee gaan op huwelijksreis naar Schiermonnikoog. Daar waren we overigens nog nooit geweest, maar het leek ons leuk, vooral omdat we ons gupje bij ons hadden. Het was een heerlijke week, ik denk er nog steeds met veel plezier aan terug. Elk jaar roepen we weer dat we nu met z’n viertjes naar Schiermonnikoog moeten gaan. Om aan de meiden te laten zien waar we toen allemaal geweest waren. Maar het komt er niet van. Misschien word het nu eens hoog tijd om daad bij het woord te voegen. Het vervelende is alleen dat alles op de Wadden zo snel volgeboekt is, maar het komt goed 🙂

Nu ik deze blog zo schrijf, bedenk ik me dat er toch een 9-8-7 is. 2007 geboorte van Noor, 2008 ons huwelijk, 2009 geboorte van Eva. Dus niet zozeer in de oorspronkelijke trouwdatum, maar in de voor ons speciale jaren. Dat ga ik meteen aan Edu vertellen als hij straks thuis komt 😀 Wedden dat ‘ie zegt ‘O maar dat wist ik al lang.’ Wahaha.

Hebben jullie een grote liefde en hebben jullie een bijzondere/ speciale datum samen?

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht Liefde is… verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.

Dagdromen.

Ik doe het misschien te weinig, maar Eva (onze jongste) is wereldkampioen dagdromen. Ze heeft het uitgevonden en 10 keer verbeterd hahaha. Haar juf van de vorige school noemde het anders, Eva is een vlindertje. Ze fladdert en dat is heerlijk om te zien. Waar andere kinderen druk zijn met hun werkjes en het luisteren, dwalen Eva’s gedachten af. Waarnaar? Goede vraag. Ze is binnen de kortste keren afgeleid. Of het nu iets is wat buiten gebeurd of juist iets in de klas wat haar aandacht trekt. Je hebt haar en je bent haar zo weer kwijt.

Naast dat het mooi is om te zien hoe ze kan dromen en mijmeren, is het ook ongelooflijk lastig. Op school gaat de aandacht meer naar de leukere dingen, het buitenspelen en tekenen. En ook thuis zorgt dat nog wel eens voor wat frustratie.

‘s Ochtends wanneer ik sta te jagen bij de achterdeur omdat we naar school moeten, staat Eva nog rustig te dansen terwijl haar tas nog ingepakt moet worden, haar jas nog aan de kapstok hangt en haar schoenen wachten op een paar voeten.

Soms ook lachwekkend hoor. Het drukt je weer met je neus op de feiten. Waarom die haast? Er is tijd zat, ik heb immers een hekel aan te laat komen en de tijd gaat al zo snel.

Dankzij Eva is er voor mij meer tijd om te dagdromen. Wat is er nu fijner dan even de boel de boel te laten, even naar buiten te turen. Ook fijn om dat na afloop van een les yoga te doen. We hebben dan altijd even een momentje voor onszelf voordat we onze matjes weer opruimen en verder gaan met de dagelijkse ‘sleur’. Een moment waar ik echt van kan genieten, even niks, even lekker afdwalen en een beetje dagdromen. Het zijn dan misschien maar een paar minuten, maar daarna kan ik de hele wereld weer aan.

Zelfs tijdens het schrijven van deze blog werd er even gedagdroomd (is dat een correct woord… of anders eentje voor scrabble). In de tuin zijn de vogels druk, overal zitten nestjes. Dus vaders en moeders van allerhande vogelsoorten vliegen af en aan. Zo’n mooi gezicht.

Ik kan eigenlijk wel zeggen dat deze blog mede dankzij ons dromertje tot stand is gekomen. De quote is haar op het lijf geschreven. Of zoals haar oude juf zei ‘Laat haar alsjeblieft zo lang mogelijk dat vlindertje zijn.’ En dat proberen we zeker.

Doen jullie dat nog, dagdromen?

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht Dagdromen, doen jullie dat? verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.

Quote poster

Daar zit ik dan… op vrijdagochtend aan de keukentafel met een wijntje. Nee, schrik niet, het gaat hartstikke goed met me en ik hoef me nog niet aan te melden voor een of andere meeting waarbij iedereen klapt wanneer ik me heb voorgesteld, ‘Hi ik ben Mirjam en…’ Mijn kop thee staat net buiten beeld op me te wachten.

Op vrijdagochtend ontbijten de meiden, hoe ongezellig, bij de buis. Lekker makkelijk, alvast een beetje om in de weekend stemming te komen. Gekke blikken toen ik een fles wijn uit de koelkast pakte in plaats van een pak yoghurt en de bak aardbeien. Ik ben de vreemde blikken overigens inmiddels gewend wanneer ik foto’s maak. Cirque du soleil is er af en toe niks bij hahaha. Of zijn ze het hier thuis inmiddels gewend en krijg ik daarom dé blik niet meer?

Maar goed…de reden dat ik met een wijntje op vrijdagochtend aan tafel zit is de nieuwe poster. We houden van koken, lekker maar ook gezond eten. Dus toen ik ging kijken welke poster ik voor deze blog in het zonnetje kon zetten, was mijn keuze snel gemaakt. Dit keer een mooie en toepasselijke quote.

Koken

Voorheen werkten we allebei buitenshuis. Mijn lief bij de Koninklijke Marechaussee (nog steeds) en ik bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Wie er als eerste thuis was kookte. Nu ik voor mezelf ben begonnen en veelal vanuit huis werk is het logisch(er) dat ik kook. Althans, doordeweeks mag ik m’n schort, oké een schort van m’n lief, omdoen en wat lekkers in elkaar flansen. In het weekend zijn de rollen omgedraaid. Al blijft het schort dan hangen 😀

Niks zo gezellig om erbij te gaan zitten in de keuken. Op mijn favoriete plekje, de klepbank. Niet altijd, ik drink niet zo veel (ben van mezelf al lollig genoeg), maar soms komt er een lekker wijntje of een apart biertje op tafel. Gezellig de week/ dag doornemen met een schuin oog in een tijdschrift. Ik had geen betere plek kunnen bedenken voor de quote dan boven de klepbank.

Nu de meiden groter worden wordt heeft dan steeds gezelliger, ze komen erbij zitten met een boek/ tekenspullen of helpen een handje mee met koken. Of zou het zijn dat ze dan lekker wat mee kunnen pikken van het avondeten wat voorbereid wordt? 😉 Niks lekkerder dan een beetje snoepen van de snijplank, toch?

Vanavond overigens geen verantwoorde maaltijd of uitgebreide kooksessie, maar lekker de frituurpan aan slingeren. Dan blijven we niet gezellig in de keuken zitten, maar schuiven lekker aan bij de salontafel op de grond. Even lekker de boel de boel en geen poespas. Lang leve vrijdag frietdag! Al is het later wanneer jullie dit lezen.

Hebben jullie een vast ritueel voor wat betreft het koken? Ook gezellig met z’n tweetjes en wat lekkers erbij?

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht Quote poster verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.