Of ze nu je biologische, pleeg, adoptie, schoon, stief, bonus mama is. Of je hebt er twee (bofferd) of wanneer ze als een van de mooiste sterren aan de hemel straalt, je mama is je mama.

Zonder mama (ja en papa) was je er niet. Of je band nu goed is, of misschien wat minder goed. Je kan er niet omheen. Of beter gezegd, je kan niet om haar heen.

Bijzondere band

Mijn moeder is bijzonder, ze is speciaal. En nee, dit is niet één groot slijm verhaal. Ik kan er niets anders van maken. Mijn mams en ik hebben nu eenmaal een heel bijzondere band. Van kleins af aan al. Qua uiterlijk lijken we totaal niet op elkaar, het innerlijk eigenlijk ook niet echt. Maar toch is er een mooie sterkte band.

We kunnen dubbel liggen om niks (of om een vies woord :D) en hebben aan 1 blik genoeg. Waar mijn vader altijd erg bezorgd om me was, was mam dat niet. Of misschien ook wel, maar dan liet ze dat niet zo duidelijk merken als mijn vader hihi. Ze had altijd zoiets van ‘die loopt niet in 7 sloten tegelijk’. En misschien heb ik er wel 10 tegelijk gepakt, heb ik haar en pap soms nog zoveel pijn gedaan met mijn vreselijk puberale gedrag en handelingen. Ze heeft altijd in mijn kunnen geloofd en vertrouwd. Ook al gooide ik er op de middelbare met de pet naar, loog ik en vervalste ik rapporten (als ik er aan terug denk… pff) zij was er voor mij. Al kon ze natuurlijk ook vreselijk boos worden. Want ja daar zijn mama’s ook erg goed in.

Gesprekken

Mijn mama is mijn alles, mijn mams, mijn moederdier zoals ik haar wel eens gekscherend noem. Met niemand anders kan ik als een halve zool door een supermarkt/ winkelstraat lopen. Laat de mensen maar lekker kijken/ praten/ denken. Met niemand anders kan ik zo goed praten over van alles en nog niks. Uren konden we voorheen bellen, een rood warm oor wanneer we ophingen. Nu ze vlakbij woont wordt er minder gebeld, maar net zo veel, zo niet meer gekletst.

Ze is een lieve oma, advies en tips op momenten wanneer ik ze nodig heb. Maar ook iemand die me zelf aan laat modderen. Zal het toch zelf moeten leren, het moederschap. Er is immers geen handleiding en elke kind is anders. Cliché, maar waar.

In de put

Toen ik met mezelf in de put zat, geen uitweg meer zag was mama er weer. Natuurlijk was ook Edu er en een psych. Maar bij die gesprekken met de beste man kwam wederom naar voren hoe intens de band tussen mij en mam is. Hij zei dat een vriendschappelijke band tussen een moeder en kind eigenlijk onmogelijk is, of op zijn minst erg lastig. Maar hoe ik over haar vertelde kon hij niet anders dan opmaken dat onze band bikkelhard is. Een van de dingen die me van die tijd is bijgebleven.

De put is achter me, een periode waarvan ik ongelooflijk veel geleerd heb. Helaas heeft mama ook het nodige voor haar kiezen gekregen. Toen haar eigen moeder Alzheimer had reeds ze met regelmaat op en neer tussen Emmen en Den Haag. Het liefst had ze alle dagen van de week voor m’n omaatje gezorgd.    En toen zij een paar jaar geleden elke week op en neer reed tussen Emmen en Groningen voor haar bestralingen, stuurde ik haar elke week een kaart. De afstand maakte dat ik er niet bij kon zijn, haar fysiek kon steunen. Dan maar via de post. Zo telden we af naar de laatste bestraling.                                                                    En helaas waren de laatste 3 maanden van vorig jaar een diepe gitzwarte put voor mijn mama. Toen was ik er voor haar, zoals zij er altijd voor mij was. Alles week voor haar. En ik durf met 100% te zeggen dat het ons alleen maar nóg sterker heeft gemaakt.

Ze is een taaie, ik heb haar zien groeien, zien instorten. Heel bijzonder én vreselijk om dit mee te (mogen) maken. Nu het stof van de laatste tijd een beetje neergedwarreld is zei ze laatst dat ik een tof wijf ben. Nee mama, dat ben jij!

Ik hoop dat m’n mama nog heel lang bij ons mag zijn, dat ik nog heel veel onderbroekenlol met haar mag hebben. En dat ik later, als ik groot ben en Noor & Eva groter zijn, net zo’n mooie band mag hebben met hen ♥ Uit mijn omgeving weet ik maar al te goed dat een goede band met je ouder(s) niet zo vanzelfsprekend is.

Best een persoonlijke post. Al vloeide deze net zo makkelijk uit mijn vingers als een andere, minder persoonlijke post. Misschien nog wel makkelijker, meer uit mijn hart dan uit mijn hoofd.

Hoe is of was jullie band met jullie mama? En gaan jullie nog iets speciaals doen met Moederdag?

Tot de volgende post(er).

X Mir

Het bericht Moeder(dag) verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.

De ampersand. Amperwatte? Het en-teken, je weet wel &. Ah die…

Ik gebruik het teken stiekem best vaak. Daar kwam ik eigenlijk pas achter toen ik deze & teken poster thuis kreeg gestuurd. Heel vaak laat ik het woord en weg en plaats daar de ampersand voor in de plaats. Vooral bij opsommingen of wanneer ik onze namen opschrijf in een kaart… Edu Mirjam Noor & Eva. Sturen jullie trouwens nog echte post? Ik blijf het leuk vinden om kaarten te schrijven én te ontvangen. En dan het liefst handgeschreven.

Ik vind de ampersand denk ik één van de mooiste leestekens die er is. Een komma is ook maar een komma en een uitroepteken is zo gewoontjes of juist schreeuwerig. De ampersand heeft een sierlijke uitstraling.  Bijna kunstig. Hij staat ook niet voor niets op een poster. Dat gebeurd niet met tussen haakjes, of met een vraagteken. Of breng ik nu mensen op ideeën?

Het is ook nog een hele kunst om de ampersand te schrijven. Ik ga nog wel eens de mist in en dan ontstaat er een gekke krul. Alsof de juf is uitgeschoten met het zetten van krullen bij het nakijkwerk. Gebruiken jullie de ampersand vaak, of laten jullie hem liever achterwege?

Hou je de ampersand strak of juist met extra veel krullen, het kan allemaal. Ik ben voor de grap eens gaan Googelen naar de verschillende soorten &-tekens… de keuze is reuze! Zoveel stijlen. Ook op Pinterest en dan vooral met handlettering, de mooiste &-tekens komen voorbij. Zo knap hoe mensen van een leesteken zoiets kunnen maken.

Je komt hem ook veel tegen in het dagelijks leven. Of het nu winkels zijn, of in reclames. Kijk maar eens goed om je heen.

Een apenstaartje is overigens ook een wat aparter leesteken. Lukt ook niet iedereen, ik heb de meest gekke apenstaartjes voorbij zien komen tijdens mijn functie van ledensecretaris. Moest soms 3 keer kijken wat er nu stond geschreven, was het een letter of nee het is een apenstaartje hahaha. Ik denk niet dat ik snel voor een poster had gekozen met het apenstaartje. Ondanks dat die ook best sierlijk is, vind ik hem weer te alledaags. Klinkt dat gek?

De ampersand op je poster… niet te druk, je weet meteen wat het is & (ja daar is íe 😉 ) dus een mooie toevoeging voor in je huis.

Zou jij kiezen voor een letter of leesteken aan je muur?

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht Ampersand ….. & teken poster verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.

Na de donkere dagen verlangen we weer naar licht.

Nu ben ik sowieso wel iemand die van licht houdt. Hoe meer licht hoe beter. Grappig dat je daar met het ouder worden meer en meer achter komt. Zo had ik een leidinggevende die een gruwelijke hekel had aan de donkere dagen, hij wist van zichzelf dat hij daar niet goed tegen kon. Hij was dan ook steevast vrij of soms zelfs ziek.

Nu met de boerderij en alle verbouwingsperikelen ben ik natuurlijk volop bezig met hoe alles eruit gaat zien. Edu wordt onderhand gek van mijn ‘ik wil het licht, lichter lichtst’… Maar ik kan er niks aan doen. Ja, ik weet dat ik dan gek word van elk stofje, haartje en vuiltje. Maar ik wil het licht houden in huis. En met een donkere vloer zie ik ook alles. Ben nu eenmaal erg neurotisch als het om het huishouden gaat. Als we het nu dan toch naar onze wens gaan maken, dan graag licht.

De keuken is nu nog retro, jaren 80 hout, 50 tinten bruin. Termen die ik vaker aanhaal in blogs/ posts. Hij is niet klein en ook niet groot. Degelijk gebouwd, al begint hij nu langzamerhand tekenen van aftakeling te vertonen. Heb je ineens een frontje van de la in je handen. Verder doet hij het, koken we er nog bijna elke avond een maal voor ons viertjes en kunnen de bouwvakkers hier opwarmen en een bakkie troost drinken.

Toog

De keuken was vroeger het gedeelte van de stal waar de paarden stonden, de oude toog waar de staldeuren zaten is dichtgemetseld. En dat hebben ze niet mooi gedaan. Er is niet gekeken naar de kleur en het formaat van de bestaande bakstenen. En toen ze bedacht hadden dat er twee standaard achterdeuren in geplaatst zouden worden, hebben ze niet goed gekeken of dat deze wel goed in de toog zouden passen. Gevolg: een lelijke muur en een stuk van de toog is weg geslepen.

Straks zullen de lelijke bakstenen verdwijnen, de toog zal hersteld worden met originele bakstenen die elders uit de muur komen en er komt een grote pui in. De keuken zal ook drastisch veranderen. De muur tussen de woonkamer en keuken zal een meter de woonkamer in geplaatst worden en de muur naar de hal en de muur van de hal naar de deel zullen verdwijnen. Een grote ruimte zal er ontstaan met (je raadt het vast) licht, heel veel licht.

Bij deze poster moest ik een beetje denken aan het plaatje wat straks zal ontstaan. Ik kan haast niet wachten tot dat moment. Heb al heel wat juich momentjes gehad met de verbouwing, zoals het dak wat dicht kon, de dakkapel (die ook voor een bult licht zorgt) die geplaatst werd en zo zullen er nog heel veel meer volgen. De keuken, met de open toog zal er zeer zeker ook eentje van zijn.

Hebben jullie ook een voorkeur voor licht, of juist niet?

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht Licht – Let the light in poster verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.

Een kloddertje roze hier…

Je houdt ervan of niet… En dan zijn er ook nog eens heel veel verschillende tinten. Barbie roze, fuchsia roze, licht roze, zuurstok roze en ook oud roze. Niet licht roze, maar een beetje vergrijsd.

Met een meiden huishouden ontkomen we niet aan de kleur roze in huis. Al let ik er wel een beetje op dat het niet een grote poppenkast wordt. Moet er niet aan denken dat het eruit ziet alsof we in een soort suikerspinnenwereld leven. Een soort troetelbeertjes en my little pony die op de thee gaan bij Barbie. Dat zou ik Edu ook niet aan willen doen haha. Het is voor hem soms al zwaar genoeg met al die meiden om hem heen 😉

Oud roze

Zelfs een kleur die in mijn kledingkast voor komt. Niet veel, maar toch hangen er een blouse, vest en een paar shirtjes in die kleur tussen al het zwart, wit en grijs.

In huis steekt zo af en toe wat roze de kop op. Of het nu een kussenhoesje is, kaarsen of zoals in dit geval een poster. Gaaf dat verweerde van die muur. Waar zou die muur staan? Wat voor gebouw is het? Staat het gebouw er nog? Zomaar wat vragen die dan door mijn hoofd gaan bij het zien van deze poster.

Zo is er in Zutphen, vlakbij de bioscoop waar we wel eens naartoe gaan, een pand met een grote metalen deur. De bioscoop zit op een industrieterrein. Je vindt er onder andere woonwinkels, maar ook dat ene pand met dé deur. Hij is oud roze, groot en er zit een soort patroon op. Elke keer wanneer ik hem zie denk ik weer ‘shit, mijn camera vergeten!’ Die wil ik zo graag een keer vastleggen. Geen idee wat er trouwens in dat pand zit, misschien  staat het wel leeg, maar die oud roze deur… te gek!

Hebben jullie kleur in huis? Kan het wat jullie betreft niet gek genoeg met kleur? Of juist totaal niet.

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht Oud roze verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.

Wat koop je voor een kersverse tiener? Een tiener met een duidelijk uitgesproken mening? Barbie roze is uit, zwart en grijs zijn cool en vooral geen kinderachtige dingen.

Ze mocht in ieder geval een reisje kiezen en of ze met papa of mama wilde gaan. Nu hadden we verwacht dat ze naar een grote stad wilde gaan om te shoppen. Dat was immers al eens voorbij gekomen. Maar nee, ze koos voor een nachtje kamperen met papa gevolgd door een gezellig potje vissen. ‘Want dat was zo lang geleden’ aldus Noor. We hebben naderhand zitten lachen met z’n tweeën. Af en toe klinkt ze als een oud wijf, dat bedoelen we niet gemeen hoor. Maar ze kan soms kletsen alsof ze al 80 jaar op deze aardkloot rond loopt. Zo wijs. Te wijs, denk ik is soms. Maar hé… liever zo dan een zwijgzaam typje.

Maar goed, want wil ze voor cadeau? Ze vroeg aan de familie geld, want ze wilde sparen voor een binnenhok voor haar konijn Muis. En van haar opa en oma’s wilde ze graag Lego en/ of Playmobil.  Maar wat ze van ons wilde hebben, nee dat wist ze niet.

Ik opperde het idee om haar kamer te veranderen. Ook al zat het eraan te komen dat we groen licht zouden krijgen voor de financiering voor de verbouwing. Een kleine verandering, alleen de tapijttegels eruit, een lik verf op de underlayment vloer dier onder ligt en misschien nog een leuk nieuw kleed.

Ja… een kleine verandering. Hahaha. Wat ben ik toch een grapjas, alsof ik iets klein kan houden. Met het leeghalen van haar kamer zag ik haar bureautje, een oud tafeltje wat ik in onze oude woonplaats had gekocht. Leuk lichtblauw en een beetje verweerd. We hebben er nog aan gegeten toen al onze meubels in de opslag stonden voor de verhuizing. En hij heeft hier nog langs de kant van de weg gestaan met de eerste oogst uit de moestuin. Nu doet hij dus dienst als bureau. Maar hij moest een lik verf vond ik. Zo ook haar bed. Een marktplaatsvondst toen we hier naartoe verhuisden. Mooi grijs, maar kon ook wel een frisse jas gebruiken. Dus de vloer, haar bed en bureau moesten eraan geloven. Overigens had ik haar kast al onder handen genomen. Die deed een jasje uit. Hij ging van zacht roze naar hout.

Deze poster had ik al eens voorbij zien komen. Echt een post voor Noor. Ze weet al jaren wat ze wil worden. Eerst wilde ze een lieveheersbeestje worden, maar toen ze begreep dat wel eens heel lastig kon worden was het voor haar zo klaar als een klontje. Ze wil kapster worden. Het liefst met een eigen zaak. Zoals ze dat dan zegt. ‘Ik wil mijn eigen kapperszaak en dan ook waar je wat kan eten en drinken.’ Het liefst maakt ze er een verkapte friettent van, want naast het kapster worden is er nog een liefde. De liefde voor friet :D.

Maar goed, kapster dus. Ze weet het echt 100% zeker. Doet met liefde het haar van Eva. Of het nu voor een judowedstrijd is of gewoon voor de lol. Creëert de meest aparte kapsels bij zichzelf en baalt dat papa slechts sprietjes heeft (lees nagenoeg kaal dankzij de tondeuse). Het liefst neemt ze Sjef onder handen en ook haar konijn krijgt geregeld een lekker borstelbeurt en hupst soms rond met een haarspeldje.

Toen ze haar ‘nieuwe’ kamer voor het eerst zag en de poster ontdekte was ze door het dolle heen. Een schot in de roos. Noor blij, dus mama blij. Nu wordt er dus driftig geoefend om het kapsel van het meisje na te maken, benieuwd of… nee beter gezegd wanneer het haar lukt 🙂

Wisten jullie al gauw wat je wilde worden?

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht Een geknipt cadeau voor deze kamer verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.

Vakantie

De vakantie dient zich weer aan. Wij horen bij het vroege deel dit jaar, dus er wordt al driftig afgeteld en de cadeautjes voor de juffen van school, dansen en judo staan al klaar. Volgende week vrijdag is de laatste dag en dan kunnen de wekkers voor 6 weken uit, de schooltassen kunnen op de deel blijven hangen en de dansoutfit en het judo pak blijven in de kast.

Ik denk altijd met plezier terug aan de vakanties met mijn ouders. Ja, ondanks dat ik geregeld overhoop lag met mijn vader. We lijken nogal op elkaar, snap je? Er zijn dus vakantiekiekjes waarop we zogenaamd blij op staan, maar ondertussen bonje hadden hahaha. Als ik nu door de fotoalbums zou bladeren kan ik ze zo aanwijzen.

Op een paar vakanties in Ierland, België en Frankrijk na, gingen we naar Engeland. Wat is het daar toch mooi en wat zou ik daar weer graag naar terugkeren. Elke keer weer een andere streek. Soms op zo’n vakantiepark met stacaravans, maar later in huisjes van particulieren. De een nog schattiger dan de ander. Er werd altijd veel gewandeld over de vele public footpaths die Engeland rijk is. En uiteraard werd er tussen de middag genoten in een pub in een dorpje onderweg. Mijn vader nam standaard een pub’s lunch en ik iets met een hamburger (je hebt echt zoveel verschillende soorten én maten!). M’n moeder koos elke keer weer iets anders uit. Van sandwich tot salade enzovoorts.

Elk jaar kwam weer het geijkte commentaar op onze vakanties aan de andere kant van het kanaal. Altijd over het Engelse weer. Ik kan jullie 1 ding vertellen, dat valt dus echt onwijs mee! We hebben er vakanties gehad dat er een sproeiverbod was. Men mocht de auto’s niet meer wassen en een deel van de Theems stond droog. Zo warm was het. En helemaal in Cornwall, het uiterste puntje van Engeland. Daar kan het soms zelfs tropisch zijn.

We zijn er nog een keer geweest, in 2012. Mijn ouders, Edu, de meiden en ik. Wat vond ik het gaaf om ‘ons’ vakantieland aan Edu en de meiden te laten zien, om Engelse vrienden terug te zien en gewoon om er weer te zijn.

Engeland wordt het dit jaar niet. Wel Denemarken. Toen ik nog een klein meisje was ben ik er geweest, zelfs in Legoland. Maar ik kan het me helaas niet meer herinneren. Ik keer weer terug, dit keer met ons gezin. Zo benieuwd naar het land en zijn inwoners.

Hebben jullie al een vakantiebestemming in gedachten of zelfs al iets geboekt? Wordt het lekker weg in eigen land, of juist een ver oord met parelwitte stranden en azuurblauwe zee?

Tot de volgende post(er) en een fijne vakantie.

x Mir

Het bericht Het is bijna zo ver… vakantie! verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.

Liefde is…

De liefde

In 2001 leerde ik mijn grote liefde kennen. We werkten allebei bij de Koninklijke Marechaussee. Edu kwam onze groep versterken. De vonk sloeg over, maar het was nog niet meteen vuurwerk. Hij had nog verkering. Voor mij een no go… Tot ik een half jaar later via via hoorde dat het uit was. Bange schijterd als ik was durfde ik niks. Maar een collega regelde zijn nummer voor me en hij zei me dat een smsje geen kwaad kon. Ik had even pauze, hoefde niet bij de poort te staan, dus ik kon even een sigaretje roken (ja toen rookte ik nog), mijn zenuwen proberen onder controle te krijgen en ik stuurde hem een sms. Of het hem leuk leek om een keer te gaan stappen. De rest is geschiedenis ♥

Trouwen

In juni zijn wij getrouwd, in 2008. Op vrijdag de 13e om precies te zijn. Degene die mij een beetje kennen, weten waarom we op een 13e zijn getrouwd. Al was het in eerste instantie helemaal niet de bedoeling dat we op een vrijdag de 13e zouden gaan trouwen. In 2006 vroeg Edu mijn ten huwelijk, bovenop de berg in Zwitserland, waar de as van zijn vader uitgestrooid is. We hadden het idee om een jaar later te gaan trouwen, op 9 augustus 2007 (leuk 9-8-7). Maar er kwam iets tussendoor, of beter gezegd iemand. Ik bleek zwanger van onze oudste, Noor. De uitgerekende datum lag ergens rond eind juli, begin augustus 2007. Dus we verschoven het een jaar. Ik zag mezelf niet met een dikke toeter bij de trouwambtenaar staan of met een pasgeboren baby.

Huwelijksreis

Vrijdag 13 juni 2008 was dé dag, Noor was bijna 1 en zij zou de dag daarna met ons mee gaan op huwelijksreis naar Schiermonnikoog. Daar waren we overigens nog nooit geweest, maar het leek ons leuk, vooral omdat we ons gupje bij ons hadden. Het was een heerlijke week, ik denk er nog steeds met veel plezier aan terug. Elk jaar roepen we weer dat we nu met z’n viertjes naar Schiermonnikoog moeten gaan. Om aan de meiden te laten zien waar we toen allemaal geweest waren. Maar het komt er niet van. Misschien word het nu eens hoog tijd om daad bij het woord te voegen. Het vervelende is alleen dat alles op de Wadden zo snel volgeboekt is, maar het komt goed 🙂

Nu ik deze blog zo schrijf, bedenk ik me dat er toch een 9-8-7 is. 2007 geboorte van Noor, 2008 ons huwelijk, 2009 geboorte van Eva. Dus niet zozeer in de oorspronkelijke trouwdatum, maar in de voor ons speciale jaren. Dat ga ik meteen aan Edu vertellen als hij straks thuis komt 😀 Wedden dat ‘ie zegt ‘O maar dat wist ik al lang.’ Wahaha.

Hebben jullie een grote liefde en hebben jullie een bijzondere/ speciale datum samen?

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht Liefde is… verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.

Dagdromen.

Ik doe het misschien te weinig, maar Eva (onze jongste) is wereldkampioen dagdromen. Ze heeft het uitgevonden en 10 keer verbeterd hahaha. Haar juf van de vorige school noemde het anders, Eva is een vlindertje. Ze fladdert en dat is heerlijk om te zien. Waar andere kinderen druk zijn met hun werkjes en het luisteren, dwalen Eva’s gedachten af. Waarnaar? Goede vraag. Ze is binnen de kortste keren afgeleid. Of het nu iets is wat buiten gebeurd of juist iets in de klas wat haar aandacht trekt. Je hebt haar en je bent haar zo weer kwijt.

Naast dat het mooi is om te zien hoe ze kan dromen en mijmeren, is het ook ongelooflijk lastig. Op school gaat de aandacht meer naar de leukere dingen, het buitenspelen en tekenen. En ook thuis zorgt dat nog wel eens voor wat frustratie.

‘s Ochtends wanneer ik sta te jagen bij de achterdeur omdat we naar school moeten, staat Eva nog rustig te dansen terwijl haar tas nog ingepakt moet worden, haar jas nog aan de kapstok hangt en haar schoenen wachten op een paar voeten.

Soms ook lachwekkend hoor. Het drukt je weer met je neus op de feiten. Waarom die haast? Er is tijd zat, ik heb immers een hekel aan te laat komen en de tijd gaat al zo snel.

Dankzij Eva is er voor mij meer tijd om te dagdromen. Wat is er nu fijner dan even de boel de boel te laten, even naar buiten te turen. Ook fijn om dat na afloop van een les yoga te doen. We hebben dan altijd even een momentje voor onszelf voordat we onze matjes weer opruimen en verder gaan met de dagelijkse ‘sleur’. Een moment waar ik echt van kan genieten, even niks, even lekker afdwalen en een beetje dagdromen. Het zijn dan misschien maar een paar minuten, maar daarna kan ik de hele wereld weer aan.

Zelfs tijdens het schrijven van deze blog werd er even gedagdroomd (is dat een correct woord… of anders eentje voor scrabble). In de tuin zijn de vogels druk, overal zitten nestjes. Dus vaders en moeders van allerhande vogelsoorten vliegen af en aan. Zo’n mooi gezicht.

Ik kan eigenlijk wel zeggen dat deze blog mede dankzij ons dromertje tot stand is gekomen. De quote is haar op het lijf geschreven. Of zoals haar oude juf zei ‘Laat haar alsjeblieft zo lang mogelijk dat vlindertje zijn.’ En dat proberen we zeker.

Doen jullie dat nog, dagdromen?

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht Dagdromen, doen jullie dat? verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.

Quote poster

Daar zit ik dan… op vrijdagochtend aan de keukentafel met een wijntje. Nee, schrik niet, het gaat hartstikke goed met me en ik hoef me nog niet aan te melden voor een of andere meeting waarbij iedereen klapt wanneer ik me heb voorgesteld, ‘Hi ik ben Mirjam en…’ Mijn kop thee staat net buiten beeld op me te wachten.

Op vrijdagochtend ontbijten de meiden, hoe ongezellig, bij de buis. Lekker makkelijk, alvast een beetje om in de weekend stemming te komen. Gekke blikken toen ik een fles wijn uit de koelkast pakte in plaats van een pak yoghurt en de bak aardbeien. Ik ben de vreemde blikken overigens inmiddels gewend wanneer ik foto’s maak. Cirque du soleil is er af en toe niks bij hahaha. Of zijn ze het hier thuis inmiddels gewend en krijg ik daarom dé blik niet meer?

Maar goed…de reden dat ik met een wijntje op vrijdagochtend aan tafel zit is de nieuwe poster. We houden van koken, lekker maar ook gezond eten. Dus toen ik ging kijken welke poster ik voor deze blog in het zonnetje kon zetten, was mijn keuze snel gemaakt. Dit keer een mooie en toepasselijke quote.

Koken

Voorheen werkten we allebei buitenshuis. Mijn lief bij de Koninklijke Marechaussee (nog steeds) en ik bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Wie er als eerste thuis was kookte. Nu ik voor mezelf ben begonnen en veelal vanuit huis werk is het logisch(er) dat ik kook. Althans, doordeweeks mag ik m’n schort, oké een schort van m’n lief, omdoen en wat lekkers in elkaar flansen. In het weekend zijn de rollen omgedraaid. Al blijft het schort dan hangen 😀

Niks zo gezellig om erbij te gaan zitten in de keuken. Op mijn favoriete plekje, de klepbank. Niet altijd, ik drink niet zo veel (ben van mezelf al lollig genoeg), maar soms komt er een lekker wijntje of een apart biertje op tafel. Gezellig de week/ dag doornemen met een schuin oog in een tijdschrift. Ik had geen betere plek kunnen bedenken voor de quote dan boven de klepbank.

Nu de meiden groter worden wordt heeft dan steeds gezelliger, ze komen erbij zitten met een boek/ tekenspullen of helpen een handje mee met koken. Of zou het zijn dat ze dan lekker wat mee kunnen pikken van het avondeten wat voorbereid wordt? 😉 Niks lekkerder dan een beetje snoepen van de snijplank, toch?

Vanavond overigens geen verantwoorde maaltijd of uitgebreide kooksessie, maar lekker de frituurpan aan slingeren. Dan blijven we niet gezellig in de keuken zitten, maar schuiven lekker aan bij de salontafel op de grond. Even lekker de boel de boel en geen poespas. Lang leve vrijdag frietdag! Al is het later wanneer jullie dit lezen.

Hebben jullie een vast ritueel voor wat betreft het koken? Ook gezellig met z’n tweetjes en wat lekkers erbij?

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht Quote poster verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.

BLAUW

Een mooie blauwe lucht zou heel erg fijn zijn, vinden jullie ook niet? Terwijl ik deze blog schrijf is de lucht alles behalve blauw. Eerder vijftig tinten grijs. We kregen net zelfs een hagelbui op ons dak! Best jammer aangezien het hier voorjaarsvakantie is, ach ja, dan maken we het binnen lekker gezellig.

Maar genoeg over het weer, waar ik in deze blog op doel zijn blauwe veren. Een enkeling van jullie weet dat ik (onder andere) iets met veren heb. Dus toen ik de prachtige close-up van felblauwe veren voorbij komen, wist ik dat ik die erg graag bij ons aan de muur wilde zien. Weer eens wat anders dan de geijkte ‘veilige’ zwart wit poster.

Als je iets opvallends zoekt voor in huis dan is deze poster een hele goede. En om te zorgen dat het blauw niet teveel van het goede wordt, laat je de rest van de accessoires rustig en neutraal.

Veren, ik vind ze bijzonder, iets aparts. Waarom, geen idee. Misschien omdat ik ze zelf niet heb, slechts een bos blonde (en wat grijze) haren. Maar misschien meer omdat ze er in zoveel verschillende kleuren en maten zijn. Ik vind het altijd leuk om veren te vinden. 9 Van de 10 keer verdwijnen veren in mijn jaszak/ tas.

Zo vond ik vorig jaar een kleine veer bij ons in de tuin, blauw met zwarte streepjes. Ik kon hem niet plaatsen, vroeg me af van wat voor soort vogel de veer afkomstig was. Tot ik op een dag Vlaamse gaaien in een van de appelbomen zag zitten. Een vrij saaie vogel qua kleur, voornamelijk grijsbruin met wat wit en zwart. Maar op hun vleugels hebben ze een groepje lichtblauwe veren. Bingo!

De poster met de blauwe veren kreeg een mooie plek ik een lijst die ik bij de kringloop vond. Een grote (en ook best zware) blankhouten lijst voor een zacht prijsje. In eerste instantie had ik de lijst willen verven, maar toen ik de poster in de lijst had zitten vond ik het niet nodig.

En zoals jullie wel kunnen zien, heb ik de poster op verschillende plekken in huis gefotografeerd. Zou het door de blauwe kleur komen dat ik als een kip (ook veren ;)) zonder kop door het huis liep te sjouwen met de lijst en mijn camera? Haha… geen idee, maar leuk was het wel. Uiteindelijk heeft hij een plekje gekregen op de werkbank in de woonkamer. Al stond hij ook erg leuk op de trolley in onze slaapkamer en boven het bureautje van onze oudste.

Misschien maar goed dat ze niet zag dat hij daar hing, want dan had ik hem niet meer mee gekregen. Ze is namelijk gek op blauw!

Hebben jullie een lievelingskleur? Ik ben meer van de neutrale tinten, al vond ik het heel erg leuk om eens een knalkleur in huis te halen.

Tot de volgende post(er).

x Mir

Het bericht BLAUW verscheen eerst op Online Poster Kopen.nl.